Pagina's

vrijdag 11 juli 2014

Dag 6: bullet train

Na een ontbijt à la Elien maakten we onze rugzak en vertrokken we naar het station. Ongelofelijk hoe snel de shinkansen gaat. Elien denkt sneller dan de TGV of Eurostar. Bovendien hebben we zeer ruime zitplaatsen en rijdt de trein stipt op tijd!

Op de trein was er uitgebreid tijd voor een dutje en het schrijven van de kaartjes voor het thuisfront. Postzegels moeten we nog zien te vinden... Joachim speelde plant vs zombies en hoopte zijn topscore te verbreken. 

Japan is toch een zeer groen en bergachtig land! De steden zijn enorm maar in de verte zie je steeds de groene bergen opduiken. 

Uiteindelijk kwamen we aan in Hiroshima, de eerste door atoombom verwoeste stad. 75 jaar later merk je er haast niks meer van. Het is terug de metropool die het vroeger was, een stad om te leren. En inderdaad, vandaag leerden we wat bij, zo bezochten we het A-bomb museum, welke samengevat de impact van de atoombom weergaf, voor- en na-fotos, een beetje zoals extreme make-over. Maar even serieus, niet enkel de impact op de stad maar ook op de mens, dier en plant werd belicht. De eerste slachtoffers die omkwamen door de hitte of zware brandwonden opliepen en daarna overleden na hun verwondingen. De andere waren slachtoffers van de straling, zo was er het aangrijpende verhaal van het 10 jarige meisje Sadako. Zij overleefde de atoombom, maar werd het slachtoffer van door stralings geïnduceerde leukemie. Volgens de diagnose die toen werd gesteld had ze nog maar een jaar te leven. Op het einde van het jaar had ze als doel 1000 papieren kraanvogels te vouwen, met binnenin steeds de wens te overleven, althans volgens de legende. En dat deed ze, echter het mocht niet baten. Maar tot vandaag vouwen kinderen vanover heel Japan kraanvogels in haar naam met de wens tot wereldvrede, ze sturen deze op waarna er kunstwerken worden van geproduceerd.

We namen ook een kijkje bij het Hiroshima castle, dit prachtige kasteel bood exposities over de samurai en de geschiedenis van de Chukogu streek, welke onder de Motonari heerschappij grote welvaart kende. Ook was er de gelegenheid om samurai-gewaden te dragen, deze kans konden we niet later schieten. Echter, het pakje aan krijgen was niet vanzelfsprekend, gelukkig kregen we hulp van enkele vriendelijke Taiwanezen. Het uitkrijgen verliep vlotter en zonder hulp :) 

Na het Hiroshima castle gingen we naar het hotel, tijd voor een hoogst nodige douche, want zweten doen we hier wel. Na onze douche bezochten we een plaatselijke bar, in de hoop een goede maaltijd te kunnen versieren en kennis te maken met de lokale bevolking, wat een tegenvaller, we hadden al spijt, verder zat de bar vol met 40ers ( mijn excuses), maar niet het jongere publiek dat we zochten. Dus vervolgden we onze tocht en vonden we een Yakitori bar, aangeraden door de locals, een echte topper! Hiermee sloten we de avond af :) 



Enige gebouw dat de A-bom heeft kunnen weerstaan

Hirosima castle

Joachim wordt Samurai! (Hier is verkleden ook toegestaan voor volwassenen!)

Joachim maakt vrienden (uit taiwan :) )






Geen opmerkingen:

Een reactie posten