Zo een reisdag verloopt altijd via hetzelfde stramien. Wachten, slapen, naar het toilet gaan, op het vliegtuig stappen, weer wachten, eten,... . Op het vliegtuig van Amsterdam naar Rome deed Joachim een praatje met een Amerikaanse Albanees en Elien deed een dutje. In Rome moesten we 6 uur wachten voor we op onze overstap. We speelden enkele spelletjes, liepen eens langs de winkeltjes, aten een hapje en joachim probeerde ondertussen de airhostesse Veronica te versieren. :p Hij heeft toch andere plaatsen (naast elkaar) en een glimlach gekregen, missie geslaagd! Haar telefoonnummer jammer genoeg niet maar zijn dag was goed! Vervolgens gingen we mooi optijd naar onze gate. Daar stonden al ettelijke Japanners te wachten. We sloten achteraan aan in de mooi gevormde rij. Hier voelden we ons toch niet volledig op ons gemak. We waren vrijwel de enige niet-Japanners in de rij. Ook op het vliegtuig waren het bijna allemaal Japanners. Dat geeft een raar gevoel! Vervolgens zetten we koers richting Osaka, Elien met een filmpje op, Joachim met enkele artikels in zijn handen. Ondertussen duimden we volop voor de Belgen in de kwartfinale. Na het avondeten (we konden kiezen tussen Italiaans en Japans, we kozen natuurlijk Japans!) gingen we slapen. We hebben nog vrij goed geslapen op het vliegtuig en werden pas echt wakker bij het ontbijt. Toen ze daarmee rondkwamen was het nog 1uur voor onze landing. Mooi op tijd werd de landing ingezet, KIX ligt trouwens op een kunstmatig eiland, na het afgeven van onze vingerafdrukken werden we toegelaten tot Japan (oef!). Daar stond al een busje op ons te wachten. De chaufeur sprak geen woord Engels, hij gaf een hele uitleg aan de andere mensen, naar ons werd eens gelachen :p. Het doet toch raar! Hij bracht ons veilig en wel naar onze eerste rojokan. Onze kamer bestaat uit een tafel en 2 kussens en een thee-set. Ons bed zit in de kast en moeten we vanavond zelf opmaken!
Na de inspectie van de kamer vertrokken we voor het bezoek aan onze eerste tempel. Deze was mooi en vooral de tuinen errond waren speciaal. Jammer dat het weer niet echt mee zit... Het giet hier behoorlijk. Elien is blij met haar paraplu, Joachim zijn jas bleek minder efficient. We hebben ook al onze eerste Japanse snack geproeft. Deze smaakte zeer speciaal. De Japaners bleken tot hiertoe zeer vriendelijk en ook hun Engels valt tot hiertoe goed mee! Signalisatie is iets minder universeel, maar met top kaartlezer Elien geraken we er wel (bescheidenheid troef :p). Straks eten we onze eerste Japanse diner! Japanners eten bovendien zeer vroeg, tussen 17u en 18u30.
Even tv aangzet om de wonderbaarlijke Japanse reclames te zien, tijdens het zappen kwamen we al anime tegen over tennis en volleybal, verder blijken reclames met een pratende kat doodnormaal.
Na het aandoen van onze Japanse kledij waren we klaar voor Ons eerste Japanse diner. Dit was zeker voor herhaling vatbaar. Het eten van noodle soep met stokjes bleek een uitdaging! Maar met een beetje gespetter is het wel gelukt! De Japanners naast ons keken met enig amusement naar ons gestuntel. Ook het zitten op je kniƫn vraagt enige aanpassing. Na nog een praatje gedaan te hebben met een Japanse archeologie professor gingen we naar de onsen. Dit zijn de openbare baden van Japan. We hadden beide geluk en waren alleen zodat we ongegeneerd konden stuntelen om ons aan een kraantje op een krukje te wassen. Jaja het was al een zeer gevarieerde dag vandaag! Ondertussen zijn ons bedjes gemaakt en ligt Joachim al te slapen!
The act of traveling has a certain rythem to it: you eat, you sleep, you go to the bathroom, you wait and so on. On the plane from Amsterdam to Rome Joachim met an American/Albenian named Meddi while Elien napped most of the way. So time flew and before we knew it we arrived in Rome. Here we had to wait 6 hours before we could board our flight to Osaka. We filled that time playing games on the iPad, shopping and we ate a small meal. Joachim also tried to flirt with an airhostess named Veronica, while he didn't succeed in receiving here phone number he got us different seats so we are next to each other. It made his day!
And soon it was time to board our flight. We queued together with the Japanese and we noticed that we were almost the only foreigners in the queue. That was an odd feeling.
Elien spent the first part of the flight watching some movies. Joachim on the other side read some articles. After dinner it was time to sleep and we woke a little before breakfast.
We landed on Japanese soil in KIX, were our fingerprints were stored in a database and we were allowed into Japan!
A shuttle bus was waiting to take us to Ohara, the driver did a brief explanation to the other passengers on board. He just smiled at us, funny! But he took us to the first Royokan. Our room exists of a table, two pillows and a thee set. Our bed is in the closet and we have to make it our selves tonight. After inspecting the room we took off to our first temple.
The temple was realy beautiful, especially the garden by which it was surrounded were very special! Sadly the weather wasn't on our side, it was pouring! Elien was very happy with her umbrella, Joachim's rain cote proved less efficient. We also tasted our first Japanese snack!
The Japanese prove to be friendly and helpfull, their English isn't that bad! The signs are an whole other story! But Elien is a good map reader so it wil work out (very modest ;)).
We will eat our first Japanese diner at 6 o'clock. As Japanese people eat very early.
As we turned on the tv to see the wonerfull japanese commercials, we came across some Anime about thennis and volley ball. We noticed that commercials whit speaking cats are completely normal.
After putting on our Japanese clotes we were ready for diner which we enyoied alot. Eating noodle soup with chopsticks is not easy, but with some splaching wa managed. The Japanese people next to us often looked amused by our inability to use chopsticks.
After diner we went to the onsen, we were both all alone and could relax.
Tomorrow we will go to Kyoto!










Geen opmerkingen:
Een reactie posten