Na een uitgebreid typisch Japans ontbijt (deze keer wel zonder vis) maakten we onze rugzak en gingen we opweg.
De trail die we vandaag bewandelen verbindt 2 post town's uit de tijd van de samurai. Toen wandelden samurai deze trail om naar de hoofdstad Edo (nu Tokyo) te gaan.
Aan het begin van onze tocht kwamen we de Fransen tegen die we de dag eerder hadden ontmoet. Hiermee deden we een babbeltje terwijl we richting Magome wandelden. Tijdens onze tocht hoopten we beren te zien waarvoor op verscheidene plaatsen waarschuwingen stonden. Maar helaas, geen beer te bespeuren. Ook passeerden we een super oud huisje waar een vriendelijke Japanner ons trakteerde op thee en komkommer. Een echte Japanse combinatie, maar wel lekker!
Na de beerloze tocht kwamen we aan in Magome, waar we het schouwspel van bliksem en donder konden aanschouwen. Niet veel later was er dan ook een wolkbreuk waardoor we een schuilplaats moesten zoeken bij gebrek aan paraplu of jas. Dit vonden we gemakkelijk in de vele winkeltjes van Magome. Na onze lunch was de bui over en daalden we af richting het station, maar omdat we sportief zijn, besloten we om niet de bus terug te nemen, maar terug te wandelen (15km dan in het totaal).
We passeerden net een rest area, toen we plots opnieuw een bui op ons dak kregen, wat een geluk! Hier zat ook een vriendelijke Japanner waarmee we babbelden over onze plannen de komende dagen, waarbij hij nuttige tips wist te geven. De bui was over en we namen afscheid van de man en zetten onze tocht verder.
Nog geen tien minuten later barste de hemel opnieuw open! Maar deze keer zou er geen einde aan komen, zo zag het er toch uit. Dus we haasten ons opnieuw naar de dichtstbijzijnde schuilplaats, dit was een afdakje van een afgelegen huisje, en gelukkig was hier net ook een bushalte. Dus we besloten maar op de bus te wachten. Hopelijk is het morgen beter weer! Dan staat er immers een langere wandeling op het programma. Maar morgen zullen we beter voorbereid zijn met jas en paraplu!
Ons avondmaal was weer verukkelijk. Zelfs een volledige vis.met stokjes eten lukt al aardig. Naast ons zaten deze keer westerlingen. Beiden raadden we volop naar hun nationaliteit. Elien zei Italie, maar dan een vreemd dialect. Joachim dacht eerder aan Polen. Het bleken spanjaarden te zijn! Maar ze spraken Catalaans en dat hadden we niet herkend. Na een korte conversatie gingen we het dorp nog eens verkennen.
'S nachts is dit immers mooi verlicht met oude lantaarns. Het was echter nog niet donker genoeg. Daarom zochten we nog een Jazz bar op. Elien dronk japanse thee en Joachim probeerde de Japanse whisky en scotch. Ook de 2 spanjaarden kwamen even later binnen en dronken goed mee, het werd nog een gezellige avond. Gelukkig was ons bed maar om de hoek. De bar sloot echter al om 8uur! Maar toen was het donker genoeg om foto's te nemen van het dorpje.









Geen opmerkingen:
Een reactie posten