Pagina's

dinsdag 29 juli 2014

Dag 24: Tokugawa Ieyasu

Na wederom een subliem Ontbijt à la Joachim vertrokken we richting het station. We passeerden weer de Sensoji tempel dus deze keer konden er nog foto's zonder mensen worden getrokken. In de stille ochtenduren is de tempel des te indrukwekkender!

Aangekomen aan het station bleek de gewenste trein niet te rijden. Dus dronken we nog een koffie en appelsiensapje voor we op de trein richting Nikko stapte. Het was een lange treinrit! Bovendien zaten er enkele Amerikanen op de trein die niet gewoon zijn aan de Japanse mentaliteit (stilte op de trein). Zo leek de tijd nog trager voorbij te gaan! Elien las ondertussen over de te bezoeken tempels en shrijnen. Joachim speelde wederom spelletjes op de iPad. Uiteindelijk kwamen we aan in het dorp. De tempels die we vandaag bezoeken maken deel uit van het werelderfgoed. Bovendien staan ze op een helling, tussen zeer oude bomen, ook de omgeving is dus de moeite waard! 

Als eerste bezochten we een hel rode brug die vroeger de ingang was tot de schreinen en tempels van Nikko. De brug is daar al sinds 1636 en is het symbool van Nikko! 

De eerste tempel Rinnoji bezochten we niet, deze is momenteel onder renovatie. De volgende schrijn was de Toshogu. Het is niet alleen een indrukwekkende, met houdsnijwerk van top kwaliteit en een met blad goud verguld meesterwerk, het omvat eveneens het graf van de befaamde Tokugawa Ieyasu! Joachim voelde de spirituele aanwezigheid van dit groot man! :D De schrijn zelf bestond uit meerdere gebouwen die elks door hun afzonderlijke details de moeie waard waren. Dit denken wij zeker niet alleen, samen met ons bezochten ook enkele 100den schoolkinderen dit complex, heel Zen wordt je daar niet van. Op naar Taiyuinbuo, hier ligt de kleinzoon van de befaamde shogun. Ook dit complex was zeer gedetailleerd versierd en het mooie bladgouden versieringen. Bovendien stond deze tempel niet op het lijstje van de schoolkinderen dus rust!

Ondertussen was het al ruim laat geworden, onze mitochondrien hadden duidelijk last van suikertekort. We aten in een eenvoudig Yakitori restaurantje met origineel decor (de muren waren behangen met visitekaartjes en boodschappen van de vorige bezoekers). Na nog enkele winkeltjes in de hoofdstraat te bezoeken trokken we naar het station. Maar wederom bleek er iets mis met onze timetable! De trein was 10 min geleden vertrokken. Blijkbaar was onze tabel van 2 jaar geleden! Dan maar terug wat winkeltjes bezoeken... Deze bleken allemaal snoepgoed te verkopen! Maar we konden ons bedwingen en namen even later de trein terug richting Tokyo! 

Na ons veel te laat middagmaal hadden we uiteraard nog geen honger toen we aankwamen in de hostel. Na enkele foto's van de sensoji by night gingen we alvast inkopen doen voor het ontbijt van de volgende 2 dagen. We kochten ook endame,  bonen die worden gekookt in zoutwater en die als apperitief hapje worden gebruikt, heel lekker. Deze aten we vervolgens op tijdens de free drinks van de hostel. Hier leerden we een meisje van Sydney en twee kerels van Londen kennen. Enkele drankjes later liep de conversatie al zeer vlot. We besloten om samen met the British guy's opzoek te gaan naar een karaoke bar. Na nog een snelle sandwish te zijn gaan halen. We wouden nog karaoke gedaan hebben in japan. Helaas was het een weekdag en bleken alle karaoke bars leeg te zijn... Zingen met ons vier zagen we dan weer niet zitten. Ondertussen was het al na 12-uur, onverwacht was het dan Elien haar verjaardag! Maar zij viel als een blok in slaap! Morgen onze laatste dag in Tokyo! 











Geen opmerkingen:

Een reactie posten