Pagina's

donderdag 24 juli 2014

Dag 18: on the rail way

Na lang uitgeslapen te hebben (8u!) genoten we van een vrij uitgebreid ontbijtbuffet. We maakten onze rugzakken en vertrokken wederom naar het station. Eerst namen we de express trein naar Oichi en vervolgens weer een express trein naar Kofu. We reden door prachtige landschappen met veel bergen en vulkanen. In Kofu stapten we dan over naar een lokale boemmeltrein die ons tot aan de voet van mt. Fuji zou brengen. 

Al tijdens deze laatste treinrit keken we rondom ons, maar zagen de beroemde vulkaan niet. Noord, Oost, Zuid, West, geen Fuji te bespeuren. We verkenden het stadje wat in de hoop dat hij ergens tevoorschijn zou komen, maar helaas. We bezochten nog een tempel en gingen op pad naar het meer. Op weg naar het meer werden we aangesproken door Japanse tiennermeisjes met als bedoeling deel te nemen aan hun enquete, die als zomertaak voor het English class dient. Natuurlijk gingen we hierop in en in ruil kregen we origami. Elien wou vervolgens een heuvel bewandelen, Joachim had last van zijn kuit en beklaagde hem even de keuze van zijn sportieve reisgezel. Maar Elien had gelijk, na een korte wandeling zagen we hem dan eindelijk, weliswaar grotendeels verstopt onder het wolkendek, maar eindelijk hadden we een glimps gezien. We waren helemaal onder de indruk! Mt. Fuji was toch hoger en impressionanter dan gedacht! Na dit uitzicht, had Joachim toch al een beetje schrik voor de klim van de volgende dag, kunnen we dit wel aan... Elien daarin tegen zag het al volledig zitten en kon niet wachten om te vertrekken. Vol enthousiasme keerden we terug naar het station, waar we nog wat info opdeden ivm de bus voor de klim van morgen en meteen vroegen we ook of ze naar ons verblijf belden voor ons op te halen.

Dit laatste bleek iets moeilijker, blijkbaar werd er niet opgenomen, dus probeerden ze andere telefoonnummers en zelfs via fax. 5 minuten voor het toerismebureau sloot, kregen we te horen dat we opgehaald zouden worden, oef! Maar de vraag was: waar zouden we nu weer terechtkomen!
Na een half uur wachten was ons busje eindelijk daar, eerder zagen we chiquere bussen passeren die andere reizigers ophaalden, ons busje daarintegen was een beetje basic :p. We laadden onze bagagge in en vertrokken richting pension Cosmos. Deze rit bleef maar duren, we vroegen ons al af hoe we ooit op tijd de volgende dag naar het station zouden geraken. Meer dan een half uur later kwamen we aan in het pension, hier werden we ontvangen door een hele vriendelijke oudere dame. Ze toonde onze kamer en de andere faciliteiten. Ze deelde mee dat het avondmaal om 18u30 begon, hetgeen heerlijk was. 

Achter het avondmaal legden we haar met handen en voeten uit dat we het ontbijt graag om 5u30 wilde of anders een take away ontbijt. Maar uiteindelijk begreep ze alles en regelde ze dat haar man ons de volgende ochtend naar het station zou brengen. Wat een luxe!
We kropen dan maar vroeg in ons bed de wekker staat immers om 5u40!

Volgend bericht






Geen opmerkingen:

Een reactie posten