Pagina's

donderdag 31 juli 2014

Dag 26: we hope to see you back

Van morgen hadden we rustig de tijd om onze valiezen te maken en het laatste ontbijt te verorberen. Vervolgens vertrokken we naar de metro die ons naar de narita airport zou brengen. Alles verliep vlot en voor we het wisten stonden we aan de gates. Hier besteden we onze laatste yen's aan een lunch. We gaan allesinds geen honger hebben op het vliegtuig! We trokken nog een iets warmere outfit aan voor op het vliegtuig. Op het vliegtuig koos Joachim bovendien meteen voor Italiaans i.p.v. Japans, de overloper! Nu vervallen we terug in het reispatroon en voor we het weten zijn we terug thuis!

Dus tijd voor een reflectie over 25 dagen Japan!

Top attracties:
- Fuji-san, hij stelde niet teleur!
- Edo-Tokyo museum, door onze persoonlijke gids kwamen we veel te weten!
- de Japan rail pass die ons echt overal bracht

Flop attracties:
- science museum, Tokyo, had een heel ander doelpubliek.
- temple path Onomichi, we hadden even het tempel verzadigingspunt bereikt. 
- restaurant in Hiroshima, lonely planet is ook al eens fout.

Ook hebben we cullinair nieuwe ervaringen opgedaan, zoals het eten van rauwe inktvis, octopus, gebakken sprinkhanen, vissen waarvan we het bestaan niet afwisten op verschillende bereidingswijzen tot de wagyu die alle verwachtingen inloste. Ook op vlak van groenten is de Japanse keuken 1000keer uitgebreider en creatiever. Bovendien wordt hier nog zeer veel gebruik gemaakt van oude bewaarmethoden zoals inleggen op zuur of zout. 

Enkele algemene opmerkingen:

In tegenstelling tot wat we dachten toen we vertrokken bleken de Japanners vriendelijk, behulpzaam en sympatiek! Bovendien valt hun Engels meestal best wel mee en doen ze uiterst hun best om te communiceren met toeristen! Bordjes zijn meestal ook in het Engels en eten kiezen doe je aan de hand van foto's of foodmodels. Dat is in Japan de normaalste zaak! Dus perfect te bereizen mits je openstaat voor hun cultuur.

Velen denken dat Japan een duur land is om naar te reizen maar wij ondervonden dat het goedkoper is dan Amerika. Eten kan je heel goedkoop lunchen voor 10€ is geen probleem en je moet geen fooien betalen. Met de railpass geraak je spotgoedkoop overal (luxe in de shinkansen!). Door de sterke euro t.o.v. de Yen is ook shoppen heel aantrekkelijk, de tax is hier slechts 8%! De dure dingen zijn alcohol en tempels. Tempels kosten tussen de 2-7€ maar na enkele tempels telt dit snel op! Maar je kan ook decadent doen als je dit wil, wagyu-biefstuk of Frans of Italiaans eten kosten behoorlijk wat, maar meestal nog steeds goedkoper dan België!

We hebben genoten van onze reis! Japan is een land dat zo modern is en toch vasthoudt aan hun eigen cultuur en deze gemakkelijk met zijn toeristen deelt. Het heeft natuur, cultuur en vooral cullinaire hoogstandjes die je als je er open voorstaat niet teleurstellen. 

Hoewel Elien vond dat Japan tegenviel van natuur in vergelijking met USA, is er dit wel te vinden, alleen moet je beter zoeken naar de mooie plekjes en kunnen we ons enkel inbeelden hoe het eruit ziet in de lente met kersenbloesems of met prachtige herfstkleuren. Verder hebben we slechts een klein stukje gedaan, hetgene meer cultureel rijk is, we zijn beiden benieuwd naar wat de andere delen van Japan te bieden hebben, zoals Hokkaido, Kyushuu en Okinawa. 

Maar dit zal voor een volgende keer zijn, in tussentijd zullen we vooral de Japanse specialiteiten missen en de Japanners hun vriendelijkheid. We will be back!

woensdag 30 juli 2014

Dag 25: to buy or not to buy & it's my birthday!

Na onze poging tot karaoke stonden we vandaag iets later op. Musea gaan bovendien toch niet vroeg open. Na alweer een typisch ontbijt vertrokken we richting Ropongi. We zouden vandaag in de voormiddag de art triangle doen. Dit zijn 3 uber nieuwe musea die in een hippe nieuwe wijk van Tokyo liggen. Er is kosten nog moeite gespaard om deze musea aantrekkelijk te maken, de buurt is super chic en de architectuur van de musea zelf zijn eveneens mega modern!

Om de dag in te zetten gingen we eerst naar de lobby van het Ritz-Carlton hotel. Deze ligt in een van de nieuwe complexen en biedt een fantastisch uitzicht op de omgeving! Zo konden we ons meteen oriënteren. Het eerste museum bleek echter gesloten te zijn door wisseling van tentoonstelling. Gelukkig hadden we er nog op ons lijstje! Het volgende museum 21_21 design is niet wat je zou verwachten. Joachim was super sceptisch toen we door het eerste deel van de tentoonstelling liepen, maar ook hij wist te apprecieren wat er werd getoond. Elien was sneller mee met het concept. De tentoonstelling  toonde een soort van mixmedia. Niet alleen schilderkunst maar altijd 2 disciplines gecombineerd. Zo was er oa een combinatie mode/fotografie. Super origineel! De schoenen die getoond werden mocht je achteraf ook eens zelf passen! Dat was een leuk extraatje!

Het volgende museum was het Tokyo national museum. Hier bekeken we een tijdelijke tentoonstelling over de evolutie van het impressionisme in Frankrijk. Eerst en vooral moet je weten dat Frankrijk hot is in Japan! Dus de exhibitie was gigantisch druk! Bovendien hebben wij al behoorlijk wat westerse kunst gezien en waren vele werken voor ons allesbehalve speciaal. Dus alhoewel er fantastische werken bij hingen waren we toch niet mega onder de indruk. Ondertussen begon ons buikje al te knorren en besloten we het laatste museum van de driehoek te laten voor wat het was. We hadden een tempura adresje opgezocht en zetten koers naar deze bestemming. Helaas waren de coordinaten alles behalve duidelijk en vonden we na stevig zoeken niet waar het was... Dus aten we maar een eenvoudige hap in een typisch Japans restaurantje. 

Vervolgens gingen we op weg naar the museum of science! Als echte wetenschappers kon dit toch niet ontbreken! Maar het kon helaas de verwachtingen niet inlossen, het museum had een iets ander doelpubliek in gedachten... Kinderen die Japans spreken, van Engelse uitleg of vertaling was er helaas geen sprake. Enkel de dino afdeling was weer spek voor Joachim zijn bek. Maar ook hij gaf toe dat er weinig kan tippen aan het museum of national history in New York. We verkenden nog even Ueno park en de schrijn daar. Ook de baseball en de straatartiesten in het park waren het het bekijken waard. Maar langzaam kwam er een einde aan onze laatste dag in Tokyo. We namen de metro naar de hostel en fristen ons op klaar voor het verjaardags-sushi-diner van Elien! 

Over and out! 










Toen was Elien groter dan Joachim!








dinsdag 29 juli 2014

Dag 24: Tokugawa Ieyasu

Na wederom een subliem Ontbijt à la Joachim vertrokken we richting het station. We passeerden weer de Sensoji tempel dus deze keer konden er nog foto's zonder mensen worden getrokken. In de stille ochtenduren is de tempel des te indrukwekkender!

Aangekomen aan het station bleek de gewenste trein niet te rijden. Dus dronken we nog een koffie en appelsiensapje voor we op de trein richting Nikko stapte. Het was een lange treinrit! Bovendien zaten er enkele Amerikanen op de trein die niet gewoon zijn aan de Japanse mentaliteit (stilte op de trein). Zo leek de tijd nog trager voorbij te gaan! Elien las ondertussen over de te bezoeken tempels en shrijnen. Joachim speelde wederom spelletjes op de iPad. Uiteindelijk kwamen we aan in het dorp. De tempels die we vandaag bezoeken maken deel uit van het werelderfgoed. Bovendien staan ze op een helling, tussen zeer oude bomen, ook de omgeving is dus de moeite waard! 

Als eerste bezochten we een hel rode brug die vroeger de ingang was tot de schreinen en tempels van Nikko. De brug is daar al sinds 1636 en is het symbool van Nikko! 

De eerste tempel Rinnoji bezochten we niet, deze is momenteel onder renovatie. De volgende schrijn was de Toshogu. Het is niet alleen een indrukwekkende, met houdsnijwerk van top kwaliteit en een met blad goud verguld meesterwerk, het omvat eveneens het graf van de befaamde Tokugawa Ieyasu! Joachim voelde de spirituele aanwezigheid van dit groot man! :D De schrijn zelf bestond uit meerdere gebouwen die elks door hun afzonderlijke details de moeie waard waren. Dit denken wij zeker niet alleen, samen met ons bezochten ook enkele 100den schoolkinderen dit complex, heel Zen wordt je daar niet van. Op naar Taiyuinbuo, hier ligt de kleinzoon van de befaamde shogun. Ook dit complex was zeer gedetailleerd versierd en het mooie bladgouden versieringen. Bovendien stond deze tempel niet op het lijstje van de schoolkinderen dus rust!

Ondertussen was het al ruim laat geworden, onze mitochondrien hadden duidelijk last van suikertekort. We aten in een eenvoudig Yakitori restaurantje met origineel decor (de muren waren behangen met visitekaartjes en boodschappen van de vorige bezoekers). Na nog enkele winkeltjes in de hoofdstraat te bezoeken trokken we naar het station. Maar wederom bleek er iets mis met onze timetable! De trein was 10 min geleden vertrokken. Blijkbaar was onze tabel van 2 jaar geleden! Dan maar terug wat winkeltjes bezoeken... Deze bleken allemaal snoepgoed te verkopen! Maar we konden ons bedwingen en namen even later de trein terug richting Tokyo! 

Na ons veel te laat middagmaal hadden we uiteraard nog geen honger toen we aankwamen in de hostel. Na enkele foto's van de sensoji by night gingen we alvast inkopen doen voor het ontbijt van de volgende 2 dagen. We kochten ook endame,  bonen die worden gekookt in zoutwater en die als apperitief hapje worden gebruikt, heel lekker. Deze aten we vervolgens op tijdens de free drinks van de hostel. Hier leerden we een meisje van Sydney en twee kerels van Londen kennen. Enkele drankjes later liep de conversatie al zeer vlot. We besloten om samen met the British guy's opzoek te gaan naar een karaoke bar. Na nog een snelle sandwish te zijn gaan halen. We wouden nog karaoke gedaan hebben in japan. Helaas was het een weekdag en bleken alle karaoke bars leeg te zijn... Zingen met ons vier zagen we dan weer niet zitten. Ondertussen was het al na 12-uur, onverwacht was het dan Elien haar verjaardag! Maar zij viel als een blok in slaap! Morgen onze laatste dag in Tokyo! 











maandag 28 juli 2014

Dag 23: the hunt

We startten de dag met een bezoek aan de vismarkt. Samen met een andere hostel logeé gingen we op weg. De vismarkt was zeer druk! Allerlei kleine karetjes reden af en aan. Toch leek het alsof het merendeel van de bezoekers eerder toeristen waren! Na voldoende tonijn, levende spartelende palingen en inktvissen te zien, namen we afscheid van onze Zwitserse medgezel en gingen we naar het financiële deel van Tokyo.

Hier bezochten we de japan stock exange. Aan de hand van filmpjes en fragmenten werd de geschiedenis van de stock exange uitgelegd. Ook konden we de vroegere trading hal bezichtigen. Joachim vond dit uiterst interessant! Na een bezoek aan de bank van Japan zat ook dit deel erop. Elien wou nog speciaal naar een department strore, in Kyoto had ze immers een zeer mooi theepotje gezien. Na even daar rond te lopen vond ze toch, eindelijk haar goesting. 

Joachim was ondertussen al erg hongerig geworden! Dus gingen we op zoek naar een lichte maaltijd voor lunch. Al gauw vonden we iets en hadden we een eenvoudige en lekker middagmaal. We bezochten, vervolgens het Kabuki theater in Ginza. Dit waren we gisteren vergeten. Hierna gingen we terug richting de hostel, nadat we onze kooplust hadden bevredigd. Niet ver vand e hostel ligt nog een grote tempel, de Sensoji genaamd. Deze was zeer indrukwekkend, vooral met zijn mooie vermiljoenen pijlers. 

Hierna sloten we de dag af in een Japans-Koreaans restaurant. Dit omvatte bbq, dit is een Koreaanse traditie die geintegreerd is in japan. In de tafel zelf is een bbq ingebouwd, dus je zit echt rond de bbq. Er wordt gebruik gemaakt van kolen om rook te vermijden.
Het was all you can eat and drink voor 90 minuten. Met een volle maag sloten we de dag dan af. Morgen Nikko!

Volgend bericht



















zondag 27 juli 2014

Dag 22: sumo day

Vandaag gingen we na het ontbijt naar de sumo arena, deze was helaas gesloten op zondag oeps! Maar ook van buiten was de arena indrukwekkend. Vervolgens gingen we naar het Edo museum. In dit museum wordt de geschiedenis van Edo, het vroegere Tokyo uit de doeken gedaan. Een volunteer guide nam ons mee door de expositie. Het was uiterst interessant en nu konden we meteen onze resterende vragen over Japan stellen.

Hierna aten we lunch in een van de echte sumo restaurants. Joachim at de typische sumo maaltijd (veel eiwitten), Elien koos voor de iets verfijnderde tempura.

We namen de trein naar een ander deel, namelijk dat van het keizerlijk paleis. Het station waar we arriveerde was nog uit de jaren 90 en was het mooi contrast tussen de moderne architectuur errond. We bezochten naast de enorme tuin die rond het paleis lag ook de Nijonbashi bridge. De eerste brug in Edo! Deze brug was in die periode ook het kruispunt vann4 belangrijke wegen die je naar elke uithoek van Japan brachten. De brug is uiteraard niet bewaard gebleven, ze was van hout en heeft aardbevingen en brand niet doorstaan. Toch is het interessant om op de plaats te staan waar het allemaal begon. 

We namen de metro naar de roppongi wijk, deze wijk is bekend omwille van zijn vele winkelcentra( alweer!) en het is de uitgaansbuurt bij uitstek in Tokyo. Jammer genoeg konden we Roppongi niet echt verkennen, doordat er een heus warmte onweer plaats vond, dus besloten we maar van de mossoen te schuilen in een, je raad het al, winkelcentrum. 

Hier proberenden we ondergronds naar andere gebouwen te geraken, Tokyo heeft een grote underground, maar hier hadden we beperkt succes. We besloten dan maar het onweer uit te zitten in een plaatselijke wijnbar. 2 uur later was de storm gaan liggen, en konden we roppongi verkennen. Tijdens onze verkenning sloeg de honger toe, en Joachim wou nu echt het befaamde wagyu beef eten. We gingen een restaurant binnen waar ze dit hadden, we probeerden een menu en na de voorgerechten was hij daar dan eindelijk. Elien was vrij sceptisch, maar na het eerste stukje was ze compleet overtuigd van de hoge kwaliteit en smaak van het biefstukje. "De beste biefstuk ooit" zo noemde ze het, en Joachim ging daarmee akkoord. Elk stukje was als een cullinair orgasme, jammerdat het zo snel op was!
Nadien waren we al vrij goed beschonken en beklonken, keerden we huiswaarts. Hier babbelden we nog even na met andere gasten van de hostel, waarna we in bed kropen. 







Een reuze maaltijd voor een reuzenhonger, en nog lekker ook!